از بهشت تا بهشت

اسیری

ما ازش فرار کردیم. هرکس راه نجات خودش رو پیدا کرد.جز خودِ مادرم که هیچ وقت نخواست و اونوقتی هم که خواست دیگه نتونست و اندوه مصیبتی که می کشه برای هیچکدوم از ما بچه ما تمومی نداره.نمی تونیم نجاتش بدیم.نمی تونیم و  فقط ذره ذره نابودیش رو تماشا می کنیم.


 

نویسنده : گلچهره : ٩:۳٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٩ خرداد ،۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم